احیا و تقویت محله ها؛ رسالت مهم شوراها

این مقدمه ها را نوشتم تا از سیاستمدار با اخلاقی یاد کنم که تصمیم گرفته است در انتخابات ریاست جمهوری کاندیدا شود...

از بای بسم الله تا آخر کتاب را حدس زدم چیست. کتاب را که می خواست معرفی کند گفته بود: «مؤسسه جهادی، به تازگی سخنان و دیدگاه های فرهنگی رهبری را در این کتاب جمع کرده، کار خوبی از آب در آمده و خوب است که مطالعه کنید.». خاطره کسل کننده ای داشتم از کتابهایی با محتوای دیدگاه های رهبری پیرامون موضوعات مختلف، که در آنها چند پاره از سخنان رهبری، بی هیچ ابتکار یا دست آورد تازه ای، کنار هم (و بهتر که بگویم سر هم) گذاشته شده اند.

***

هر دوی این دسته کسانی هستند که نماز می خوانند، روزه می گیرند و ـ مثل جمعه ای که گذشت ـ در واجبی تخییری چون نماز جمعه حاضر می شوند و در سال، بارها زیارت عاشورا می خوانند.[2] این تنها جنگ نیست که مرد میدان را از نامرد مشخص می کند [3]، ایام عید و به طور کلی تعطیلات و ساعات غیر اداری هم فرصت خوبی است تا کارمندان و خدمتگزاران بی منّت مردم در جمهوری اسلامی از کارتمندها [4] سوا شوند. [5]

پاورقیها:

[1] سوم فروردین شنیدم، امید که دیر شنیده باشم، که خوشبختانه بالاخره مدیران شعب دست به کار شدند و مشکل دستگاه های خودپرداز برخی شعب برطرف شد.

[2] درباره فرار ما از واجبات و پناه بردن به مستحبات، این جمله به یاد ماندنی وحید جلیلی در اوایل دهه هشتاد، خواندن دارد: +

[3] برگرفته از مناجات شهید چمران: +

[4] تعبیر کارتمند را از عنوان یکی از داستانکهای خیلی خیلی کوتاه وبلاگ پابسته گرفته ام.

من به "قد قامت" یاران نرسیدم، ای کاش، لا اقل رکعت آخر به جماعت برسم...

منبع: +

کجا و چرایش یادم نیست، اما همانجا پدرم به همسایه مان گفت فلان روز هم باید برویم راهپیمایی روز قدس و فرصت نداریم. همسایه مان چنان محکم و ناجور به حرف پدرم خندید و به این نظام طعنه زد که جا خوردم، با لبخند تحقیرآمیزی گفت: وا بده امون، ت الان نی انجوره گف ژنی اَقه؟ (ولش کن اینها رو، تو هنوزم از این حرفها می زنی آقا سید؟)

***

پدرم وضعیت اقتصادی خوبی ندارد، تازه کلّی هم گلایه های گاه و بیگاه از برخی نهادهای این نظام می کند، این اواخر که به قول معروف این روزها، ((وضعیت اقتصادی اخیر)) پیش آمده گلایه هایش بیشتر شده بود، برای همین شنیدن اینکه باز هم می خواهد به خاطر راهپیمایی 22 بهمن، یک روز کارش را تعطیل کند اندکی برایم غیر منتظره بود.

***

من و پدرم امروز رفتیم راهپیمایی شاندرمن. برعکس آنچه که حتی خودم هم تصور می کردم در اوج گرانیها، جمعیت راهپیمایی کننده از تمام سالهایی که یادم هست، شاید بجز یک سال، بیشتر بود. جالب تر اینکه وقتی بعد از ظهر، برای ساختن کلیپ، فیلم راهپیمایی را بازبینی می کردم لابلای جمعیت چشمم به همان همسایه مان افتاد، مشت هایش را حتی بین شعارها هم پایین نمی آورد! تقریباً همان وقتها بود که دوستی از ارومیه پیامک فرستاد: ((اینجا ارومیه، صدای انقلاب اسلامی امروز به کوری دشمنان، رساتر از هر سال بود.))

***

پی نوشت:

+ یک عکس از 22 بهمن امروز ماسال، که مضمون همین پست است.

+ همانطور که از ماهها قبل پدرم حدس میزد، گاومان دقیقاً امروز زایید، ساعت 00:45 بامداد 22 بهمن. "رش گا"، "چوله گا"، و "سیاگا" که شنیده بودیم، اسم این یکی را هم پدر و مادر گذاشتند "بهمنه گا"!!

بعد از اتمام مراسم افتتاحیه و اکران فیلمها، مسئول پایگاه بسیج روستا جلو آمد و گفت: اتفاقاً من هم می خواستم پیشنهاد بدهم که برویم از خانواده شهدای روستا مصاحبه بگیریم و کلیپی بسازیم.

نوزدهم بهمن، اولین یادواره پنج شهید روستای سیاهمرد در همان مسجد برگزار شد و به لطف امید و حرکتی که جشنواره عمار در سیاهمرد ایجاد کرد برای اولین بار در شهرستان، پنج کلیپ مجزا از مصاحبه با خانواده ها و همرزمان شهدای روستا اکران شدند.

بجز دو مورد، تمام مصاحبه ها شب هنگام ضبط شده اند، آن هم با یک دوربین هندی کم بدون سه پایه، و بدون میکروفون و سیستم نور یا هر امکان دیگری. مجموع ضبط و تدوین هم به هفت روز نکشید، روزها که وقتمان پر بود، هفت روز کار شبانه! حداقل ما حصل گرانقدر این کار، ثبت بیش از ده خاطره بسیار جالب، اثرگذار یا کاربردی از شهدای روستا شد.

پی نوشت:

+ یکی از پنج کلیپ فوق، تولید سیمای مرکز باران در سالهای گذشته بود.

+ پاره ای از حواشی مصاحبه ها و درد دلهای شنیدنی خانواده های شهدا را در آینده خواهم نوشت؛ انشاالله.

دیریست مرددم "خدا" یا "خود"؟